Bu hayat böyleymiş meğer... Derdilerdi de inanmazdım...
Kabul yenildim...
Şu hayatta bazıları sikinin doğrultusunda gider, bazıları burnunun dikine...
Yani hormonların emrindekiler ve bir doğru bildiğim var benim deyip tutturanlar...
Hangisi doğru derseniz, ikisi de yanlış, sadece birinci hatasını hiç fark etmeyecek belki, o kadar...
Ben ikinci gruptaydım, yapması gerekeni bilip, kendi bildiğini yapanlardan...
İşi bilip işe gitmeyenlerden değil de, işe gidip inatla o işi kendi bildiği gibi işleyenlerden...
Kazın ayağı öyle değilmiş meğer; şu dünya büyükmüş; tavşan dağa küsse dağın haberi olmazmış; yıldızlar uzakmış, sokaklar yakın; daha neler neler...
Yani ya bu deveyi güdecekmişsin, ya bu diyardan gidecekmişsin, gidecek başka bir diyar yokken...
Ben bunu öğrendim.
Demem o ki,
ben yenildim,
kabul.
Peki kim kazandı?
Yoruldum...
Teslim oluyorum...
Bundan sonra inatlaşmak yok. Bu oyunu kazanamayacağımı biliyorum; ama ölümüne savaşacak da değilim...
Hayat tatlı, üstelik elimizde bir tane var, hem de kısa... Görecek günlerim var, gülecek sevinçlerim, uçacak göklerim, inanmasam da kuracak düşlerim... Kendime bir kuru zemin bakıyorum, hepsi o kadar, çünkü baştan aşağı ıslanmayı da kaldıramam, yalan yok...
O savaş bitti, başka bir mücadele başlıyor şimdi...
Bir de, bakmayın bu yazının sitemkar gibi durduguna... Bu benim en kutlu günüm belki de, o kadar yani... Öyle mutluyum... :)
Ben boşa geçen günlere yanarım o kadar... Geçen geçti sonuçta, önümüze bakacağız...
Mutluluklar beni bekler, geç kalmayayım... :D
2 yorum:
ben bi an başlarken üzüldüm ama mutluluklar bekliyosa madem aman koş geç kalma :D
"O savaş bitti, başka bir mücadele başlıyor şimdi... " yazmışsın. geçen gün ben de blogumda dedimki kısmına "biten bitti yenisi başlıyor " yazmıştım (:
sana yeni mücadeleden de başarılar umarım iyi ve güzel şeylerdir (:
:) yazacak söz bulamadım şimdi, belki bir not düşerim bir gün... ;)
Yorum Gönder